XSluiten

Door verder op onze site te browsen, aanvaardt u het gebruik van cookies waarmee wij diensten en aanbiedingen kunnen voorstellen waarvoor u belangstelling toont.

Meer weten en de cookies instellen

Titelbalk

De gezondheid van uw huid

Meer weten over mijn huid

1. Algemeen

a. Inleiding

De huid vormt beschermend omhulsel dat sensorisch is en constant vernieuwd wordt, met een complexe structuur en een verbazingwekkende organisatie. Hier vinden uitwisselingen en interacties plaats en zij vormt de ultieme link tussen de omgeving en ons organisme.

Zij weerspiegelt onze emoties en vormt het punt waar onze gevoelens zich uiten… Dit is niet vreemd, als men bedenkt dat er zich onder een oppervlakte van niet meer dan 1 cm² tot 2.500 in de overdracht van sensoriële signalen gespecialiseerde cellen en 12 meter aan zenuwvezels bevinden die haar stimulaties over ons hele lichaam leiden.

Het totale huidoppervlak van ons lichaam bedraagt 1 tot 2 m² en heeft een gemiddelde dikte van 3 mm. Onder de talrijke bestanddelen telt men tevens 5 miljoen haarzakjes en 3 miljoen zweetklieren, die er voor zorgen dat wij zweten!

 b. Hoofdfuncties

De huid heeft talrijke complexe functies die specifiek zijn voor ieder van haar bestanddelen.

Beschermende rol

Door haar structuur: 

  • bestrijdt de huid vochtverlies, UV-straling en het binnendringen van ziekteverwekkende stoffen…
  • reageert de huid op temperatuurverschillen (thermoregulatie)
  • bestrijdt de huid de verspreiding van bacteriën dankzij haar pH-waarde die aan het oppervlak enigszins zurig is


Synthesefunctie

De huid synthetiseert structuureiwitten die steun geven en vitamine D en bevrijdt de voor haar kleur verantwoordelijke pigmenten.

Sensoriële functie

De zenuwuiteinden in de huid zorgen dat wij warmte, kou, aanrakingen en pijn voelen. Door deze waarnemingen kan de huid reacties ter verdediging ontketenen en zich aan haar omgeving aanpassen.

 c. Structuur

De huid bestaat uit 3 opeenvolgende lagen, te weten: opperhuid (zichtbaar aan het oppervlak), lederhuid en onderhuid.

     i. opperhuid

Opperhuid

1. Organisatie

Aan het oppervlak, een beschermend schild 

De opperhuid is het deel van de huid dat zich aan de oppervlakte bevindt. Het oppervlak, stratum corneum (of hoornlaag) genaamd, staat in direct contact met onze omgeving.

Deze hoornlaag bestaat uit een opeenstapeling van cellen, de corneocyten, waarvan de hoofdfunctie is de hieronder liggende lagen te beschermen tegen binnendringen en verdwijnen van vocht en het binnendringen van chemische en ziekteverwekkende stoffen.

Deze cellen zijn gevuld met niet in water oplosbare keratine, waardoor de opperhuid "waterdicht" is.

De opperhuid wordt verder bedekt met een enigszins zurig hydrolipidenlaagje (bestaande uit ureum en talg) dat de huid beschermt tegen de verspreiding van bacteriën en de huidflora in evenwicht houdt.

Deze organisatie (o.a. keratine + hydrolipidenlaagje) garandeert de barrièrefunctie van de huid.

Hiermee wordt vochtverlies door verspreiding naar de omgeving via de lederhuid beperkt. Het vocht verdampt continu, dit heet "onmerkbaar vochtverlies" (OVV).  Dit is min of meer aanzienlijk, aan de hand van de toestand van de huid. 

De corneocyten, die rechtstreeks in contact staan met onze omgeving, worden onderling met elkaar verbonden door corneodesmosomen, die als voegen werken.

Tijdens de celvernieuwing worden deze eiwitbruggen verzwakt door enzymen, die tot een onomkeerbare scheiding tussen deze cellen en vervolgens het loslaten van de opperhuid leiden.

In een normale situatie laten de corneocyten geleidelijk en op onzichtbare wijze los. Wanneer de huid droog is of aan psoriasis lijdt, blijven de corneocyten aan elkaar verbonden tot aan het huidoppervlak en laten zij in "pakketjes" los in de vorm van zichtbare huidschilfers.

 

Midden in de opperhuid bevinden zich aan elkaar gehechte cellen om pal te staan!

Midden in de opperhuid bevinden zich cellen, keratinocyten, omringd door een cement gevormd door de lipiden die zij uitscheiden. Dit cement bestaat uit ceramiden, vrije vetzuren, triglyceriden en cholesterol. Door deze stof hebben de cellen een uitstekend hechtvermogen en kan hier geen vocht in binnendringen en naar het oppervlak verdwijnen.

 

Aan de basis van de opperhuid een permanente vernieuwing

Aan de basis van de opperhuid, om nauwkeuriger te zijn, op de plaats waar opperhuid en lederhuid samenkomen, bevinden zich stamcellen die in staat zijn zich in 2 dochtercellen te delen en zich in verschillende vormen te ontwikkelen bij het naderen van het oppervlak.

Tijdens hun reis naar de oppervlakkige huidlagen vullen deze cellen, keratinocyten genaamd, zich beetje bij beetje met keratine en veranderen zo in corneocyten die samen de stratum corneum vormen. De ontwikkeling eindigt met schilfering, waarmee plaats gemaakt wordt voor nieuwe cellen.

Dit opmerkelijke proces vormt de basis van de constante vernieuwing van de opperhuid, waarvan de cycli ca. 4 weken duren.

Als de huid wordt blootgesteld aan herhaalde wrijving of letsel, wordt het evenwicht van het vervellen verstoord. De huid wordt dikker en er kunnen eeltplekken of een hoornlaag verschijnen op bepaalde plaatsen, zoals op de hielen.

Inzoomen op de keratinocyt

De cellen van de opperhuid bestaan voor 90% uit keratinocyten en zijn afkomstig uit de diepste laag van de opperhuid. Bij het ouder worden laten deze cellen los (onder invloed van jongere keratinocyten) en verplaatsen zij zich naar de buitenkant van de huid, waarbij zij platter worden. Eenmaal aan de oppervlakte verliezen de keratinocyten hun kern, worden zij corneocyten en laten zij op natuurlijke wijze los. Dankzij dit fenomeen kan de opperhuid zich doorlopend vernieuwen. 

Wanneer het niet meer werkt…

  • Overmatig vervellen, versnelde vernieuwing >> psoriasis

 Aanbevolen Pure werkstof: A32 D-Panthenol

  • Verdikking van de hoornlaag: ruwe huid, eeltplekken.

  Aanbevolen Pure werkstof: A32 D-Panthenol

  • Barrièrefunctie aangetast >> droge huid / kwetsbaar geworden huid >> atopie, eczeem

 Aanbevolen Pure werkstof: A30 Vitamine PP

  • Vertraagde vernieuwing >> fletse huid / dunnere huid

 Aanbevolen Pure werkstoffen: A10 Mimosa tenuiflora, A60 Citroenzuur - AHA

Inzoomen op het celmembraan

Het celmembraan of plasmamembraan is het omhulsel dat alle menselijke cellen omhult en beschermt.

Het is de basis voor talrijke uitwisselingen tussen de binnenzijde van de cel en de omgeving waarin deze zich bevindt.

Het bestaat uit een dubbele lipidenlaag, glycoproteïnen en koolhydraten.

Van deze lipiden is de cholesterol één van de belangrijkste (15 tot 20%). Deze is van essentieel belang voor het evenwicht en de vloeibaarheid van het membraan. 

De hoofdfuncties van het membraan worden in het algemeen uitgevoerd door de eiwitten: de uitwisselingen met de omgeving daarbuiten, het vervoeren van de moleculen door het membraan heen, de hechting tussen 2 cellen, de verankeringspunten en de extracellulaire matrix…

De koolhydraten versterken de buitenzijde van het membraan en helpen bij het oriënteren van de cellen.

2. Functie

De opperhuid, aan de oorsprong van de kleurverschillen!

MelanocytOp de grens van de leder- en opperhuid bevinden zich melanocyten. Deze cellen zijn gespecialiseerd in de productie van melaninen, pigmenten die een zeer belangrijke rol spelen in het kleuringsproces van de huid.

Deze cellen bezitten digitaties, een soort verlengingen in de vorm van vingers die zich tussen de cellen mengen om hier melanine naar toe te brengen.

De melanine wordt geconcentreerd in de melanocyten in "capsules" die melanosomen genoemd worden.

Deze capsules verplaatsen zich langs de digitaties tot aan de keratinocyten om hier de melanine te verspreiden.

Melanine wordt continu geproduceerd, maar de productie is extra sterk onder de werking van UVB-straling en dit uit zich door een min of meer intens gebruind huidoppervlak. 

Dankzij hun vermogen UV te absorberen, beschermen deze pigmenten de door zonnestralen aangevallen huid.Bruin worden is dus een natuurlijk beschermingsmechanisme tegen zonlicht.

Er bestaan 2 soorten melaninepigmenten: eumelanine, met een donkerbruin-zwarte kleur en faemelanine, met een orange-gele kleur. Iedere persoon bezit een precieze verhouding tussen deze twee soorten melanine, die de kleur van zijn huid bepaalt.

Door blootstelling aan de zon wordt de melanineproductie gestimuleerd door de melanocyten. Dit fenomeen wordt melanogenese genoemd en is verantwoordelijk voor het bruin worden. De eumelaninen zijn in staat de UV-straling te absorberen en helpen de huid om zich op natuurlijke wijze tegen de zon te beschermen. De melanocyten beschermen dus tegen zonlicht door middel van de synthese van de eumelaninen. Helaas beschermen de faeomelaninen, die bij roodharigen in de meerderheid zijn, niet tegen zonlicht, maar juist het tegendeel, door de productie van vrije radicalen tijdens de blootstelling aan UV. Dit verklaart waarom roodharigen sneller huidkanker als gevolg van blootstelling aan zonlicht ontwikkelen.


Inzoomen op de melanocyt 

Melanocyten zijn cellen die zich in de opperhuid bevinden. Zij produceren een pigment dat melanine genoemd wordt. 

Het aantal melanocyten is stabiel en bedraagt, aan de hand van de persoon, 2 tot 4% van de opperhuidcellen. De verschillen in pigmentering - en derhalve in de huidskleur - tussen de verschillende personen hangen niet af van van het totale aantal melanocyten, dat vrij constant blijft. Deze hangen daarentegen af van de activiteit van de melanocyten en de verdeling van de melanosomen (organellen die melanine opslaan) binnen de opperhuidcellen.

Wanneer het niet meer werkt…

  • Onvoldoende melanine >> lichte huid / moeite met bruin worden

Aanbevolen Pure werkstof: A83 Tyrosine

  • Teveel melanine >> vlekken, overmatige pigmentering / ongelijkmatige teint

Aanbevolen Pure werkstoffen: A71 Glabridine, A72 Arbutine

Een verrassende sensitiviteit!

Zintuiglijke receptor

De opperhuid bezit zintuiglijke receptoren: tastcellen van Merkel, lichaampjes van Meissner, Ruffini en Pacini.

Onder invloed van een stimulans geven deze cellen boodschappen door aan de zenuwuiteinden. Dit leidt tot het ontstaan van een perceptie: textuur, druk, kou, warmte, pijn…

 

Een beproefde immuniteit!

Wanneer een ziekteverwekker de hoornlaag weet binnen te dringen, wordt deze opgemerkt door "verdedigings"-cellen, de cellen van Langerhans. Deze overmeesteren de binnendringer en zorgen voor de vernietiging hiervan door middel van een immuunreactie.

Cel van Langerhans

Inzoomen op de cel van Langerhans

De cellen van Langerhans zijn mobiele cellen die 3 tot 6% van de opperhuidcellen uitmaken. Zij komen uit het beenmerg en maken deel uit van het immuunsysteem.  De cellen van Langerhans zijn ware "schildwachten" die de huid helpen zich tegen fysische (UV), chemische (allergenen) en microbiologische (bacteriën, virussen) agressieve invloeden van buitenaf te verdedigen. Deze cellen vangen de zich op de huid bevindende eventuele binnendringers, brengen deze naar de T-lymfocyten (immuuncellen) en gaan over tot hun eliminatie. Zij zijn indirect verantwoordelijk voor ontstekingsreacties, overgevoeligheid van de huid en allergieën.


Wanneer het niet meer werkt…

  • Te gevoelige receptoren overmatig reagerende / overgevoelige huid


Aanbevolen Pure werkstoffen:
A43 Enoxolone 280, A46 Enoxolone 930 


Een essentiële productie van vitamine D

De huid is een expert in de synthese van vitamine D3 onder invloed van zonnestralen op cholesterol.
Eenmaal geproduceerd dringt deze vitamine rechtstreeks de bloedvaten van de huid binnen om naar de lever en nieren vervoerd te worden. Daar krijgt zij een actieve vorm.
Bij een voldoende hoeveelheid in het bloed zorgt vitamine D3 voor een betere opname in de darmen van calcium en fosfor, die met name essentieel zijn voor de groei en de weerstand van de botten.

Een tweede bron van vitamine D is de voeding (vette vis, eieren, boter, levertraan)

Men stelt dat bij een minimale blootstelling aan de zon (15 tot 30 minuten per dag), 50 tot 90% van de vitamine D door de huid geproduceerd wordt.

     ii. lederhuidLederhuid

De lederhuid is een uitzonderlijk net dat in een gel van glycoproteïnen zweeft, bestaande uit collageen- en elastinevezels die de huid weerstand en elasticiteit geven.

Deze moleculen, die de lederhuid vormen, worden gesynthetiseerd door gespecialiseerde cellen, de fibroblasten, die als daadwerkelijke "fabrieken" van vezels en essentiële moleculen werken.

Bij het ouder worden neemt het aantal fibroblasten af en neemt hun activiteit af. De vezels die de lederhuid structuur geven, worden zwakker en broos, de opperhuid verslapt, er ontstaan rimpels en de gelaatstrekken zijn gemarkeerd.

De lederhuid bezit bloedvaten. Er bevinden zich hier dunne, kleine bloedvaten die de huid voorzien van de voedingsstoffen die zij nodig heeft voor haar diverse activiteiten.

Hiermee kan tevens de temperatuur van de huid gereguleerd worden, door te verwijden of samen te trekken.

Inzoomen op de fibroblastFibroblast

De fibroblasten zijn de belangrijkste cellen van de lederhuid en zijn van essentieel belang voor een stevige, dichte huid. Zij zijn namelijk in staat alle moleculen te produceren die de huid ondersteunen, zoals collageen en elastische vezels. Deze moleculen zijn onmisbaar voor een sterke, elastische huid. De fibroblasten synthetiseren eveneens de basisstof van de matrix van de lederhuid, een gel die de huid structuur geeft.

Deze stof bestaat uit hyaluronzuur, structuur gevende glycoproteïnen en proteoglycanen. Deze gel vult de ruimte tussen de vezels en de cellen van de lederhuid op en zorgt dat de huid vol, soepel en gehydrateerd is. De fibroblasten zijn in staat zich snel te delen. Zij maken deel uit van talrijke mechanismen en nemen actief deel aan het herstelproces van de weefsels (littekenvorming).

Wanneer het niet meer werkt…

  •  Minder fibroblasten, meer vernietigende enzymen, een lager vochtgehalte van de huid

 >> rimpels, stevigheidsverlies

Aanbevolen Pure werkstof: A06 Hyaluronzuur LW

Inzoomen op het mitochondrium

Het mitochondrium is een kleine organel aanwezig in het cytoplasma van de meeste cellen van het menselijk lichaam. Het terecht de "long" van de cel genoemde mitochondrium is van essentieel belang voor de ademhaling van de cel.

Het is namelijk in staat zuurstof te gebruiken om door de voeding aangevoerde moleculen (vetzuren, suikers...) om te zetten in celenergie door middel van 2 belangrijke processen:

  • oxidatieve fosforylering
  • de Krebscyclus

Deze energie wordt gedistribueerd in de vorm van ATP (Adenosinetrifosfaat) en dient voor het vervaardigen van alle eiwitten die nodig zijn om de huidcellen in leven te houden.

     iii. onderhuidOnderhuid

De onderhuid vormt de dikste laag van de huid, die door middel van elastine- en collageenvezels aan de lederhuid vastzit.

Zij bestaat voornamelijk uit adipocyten, cellen die gespecialiseerd zijn in de productie en de opslag van vetten.

Deze vetten zijn nodig voor een goede werking van iedere huidcel want wanneer zij degenereren, produceren zijn vitale energie.

Samen vormen de adipocyten een soepel, vervormbaar steunweefsel met "schokdempende" eigenschappen, waarmee het een ware "matras" voor de huid is.

Deze cellen hebben verder een isolerende functie en dragen daarmee bij aan de thermoregulatie van de huid.

Inzoomen op de adipocyt

Adipocyten zijn zeer grote cellen. Deze ware energievoorraden zijn in staat de vetten op te slaan in de vorm van triglyceriden in blaasjes. Behalve deze energiefunctie nemen deze cellen ook deel aan de productie van bepaalde hormonen (oestrogeen) en aan de synthese van moleculen die betrokken zijn bij ontstekingsreacties.

Er bestaan 2 soorten adipocyten:

  • Witte adipocyten, die 15 tot 20% van het gewicht van een persoon uitmaken en als één van de grootste energievoorraden van het organisme worden beschouwd.

  • Bruine adipocyten die men in grote hoeveelheden terugvindt bij dieren die overwinteren en bij zuigelingen. Tijdens de bevalling helpen deze met name de baby om zich aan het plotselinge temperatuurverschil (moederbuik 37°C, uitwendige omgeving 20°C) aan te passen.


Hoewel hun aantal na de puberteit meestal constant blijft, kunnen de adipocyten zich wel een leven lang vermenigvuldigen vanuit een percursor cel, ook wel pre-adipocyt genaamd. De grootte van een adipocyt is zeer variabel. Hoe meer lipiden een adipocyt opslaat (verkregen uit voeding), hoe groter hij wordt, tot tientallen keren zijn oorspronkelijke inhoud. Door dit fenomeen neemt men in gewicht toe. Daarentegen bevrijden tijdens een dieet de adipocyten de vetzuren en suikers in het organisme, die energiebronnen vormen.

Wanneer het niet meer werkt…

Of liever, wanneer er door de voeding teveel vetzuren worden aangevoerd, worden deze opgeslagen in de adipocyten, waarvan het volume toeneemt... Uiteindelijk krijgt de huid een bobbelig uiterlijk: een sinaasappelhuid. Stress, veranderingen in de hormonenhuishouding of een slechte bloedsomloop kunnen dit fenomeen nog versterken.

Aanbevolen Pure werkstof: A90 Cafeïne

2. De huid en haar diverse eigenschappen

 a. Oneindige kleuren

     i. zwarte huid

DE ZWARTE HUID: EEN ANDER GEDRAG IN EEN GEMATIGD KLIMAAT

Een betere bescherming tegen de zon

Er bestaat geen fundamenteel verschil tussen de witte en de zwarte huid, behalve betreffende de melanocyten, de cellen die de huid haar kleur geven. Hun aantal is gelijk, maar hun werking is anders. Zij zijn actiever en vervaardigen grotere en donkere melaninekorrels (het betreft voornamelijk eumelanine) die zich vervolgens over de hele hoogte van de opperhuid in de keratinocyten verdelen. Zo bieden zij een efficiënte bescherming tegen de zon. De zwarte huid lijdt weinig aan zonnebrand en door UV veroorzaakte kanker.

Pigmentproblemen

De huid is niet egaal van kleur, sommige zones zijn donkerder, zoals de mond- of oogcontour, het voorhoofd en de hals.

Huidproblemen, zoals acnewondjes, littekentjes, irritaties of ontstekingen  kunnen tot overmatige pigmentvlekken leiden. Door het gebruik van vette crèmes voor de behandeling van het haar kan er meer acne voorkomen aan de rand van de haarinplant.

De huid is vaak irriterend - dit kan verband houden met ongunstige weersomstandigheden - waardoor oppervlakkige ontstekingen kunnen ontstaan die tot overmatige pigmentering leiden. In sommige gevallen is de irritatie het gevolg van een langdurig gebruik van agressieve oplichtende producten, zoals corticoïden die de huid kwetsbaarder en gevoeliger maken. Ook hydroquinone kan tot "confettivormige" depigmentering leiden (talrijke witte vlekjes).

Veroudering van de zwarte huid uit zich vooral in een ongelijkmatige pigmentering.

Aanbevolen Pure werkstoffen: A10 Mimosa tenuiflora, A43 Enoxolone 280, A46 Enoxolone 930

Een snel vochtarme huid

De hoornlaag is niet dikker, maar wel dichter. De barrièrefunctie is minder efficiënt dan in een witte huid en de zwarte huid droogt snel uit met een hoog vochtverlies via de opperhuid. De huid schilfert en krijgt een grauw uiterlijk, vooral in de winter. Zij kan namelijk slecht tegen kou en bij een gematigd klimaat ontregelt het natuurlijke hydratatiesysteem, omdat de huid weinig transpireert. De huid van het lichaam is vaak zeer droog en soms zelfs ruw, als een "krokodillenhuid", vooral op de benen. Op de droge zones moet de opperhuid dan ook permanent gehydrateerd en gevoed worden.

Een vochtarme gezichtshuid die met ongeschikte producten behandeld wordt, kan teveel talg afscheiden en gaan glimmen. Er zijn dan ook hydraterende, niet comedogene producten nodig. 

Het haar en de hoofdhuid zijn eveneens vaak zeer droog, zodat men vet makende haarverzorgingsproducten gebruikt die het ontstaan van acne kunnen bevorderen of verergeren aan de rand van de haarinplant.

Men moet te vaak wassen met agressieve producten (harde zeep, douchegel) en regelmatige mechanische scrubbeurten vermijden, omdat deze het hydrolipidenlaagje nog meer aantasten en de huid, die al lijdt onder vochtgebrek, kou, de wrijving van de kleding en de kalk in onze gematigde regio's, nog droger maken en meer irriteren.  

Aanbevolen Pure werkstoffen: A30 Vitamine PP, A31 Aloë vera, A60 Citroenzuur - AHA

Aanbevolen Biomimetische verzorgingsproducten: B21 Lichte hydraterende emulsie, B52 Voedende romige melk lichaam

Weinig rimpels

De zwarte huid, die goed tegen de zon kan, veroudert weinig tot een jaar of 50. De dikke en compacte lederhuid, waarvan de elastische structuurvezels weinig verschillen van die van de witte huid, wordt zeer goed beschermd tegen zonne-elastose. Om die reden verschijnen rimpels pas laat. De tekenen van huidveroudering kunnen dan ook met dezelfde producten behandeld worden als bij de lichte huid, omdat de mechanismen dezelfde zijn. 

     ii. Aziatische huid

OP ZOEK NAAR DE PERFECTE TEINT

Aziatische vrouwen, die vaak last hebben van pigmentstoornissen, besteden veel aandacht aan het oplichten van hun teint. Maar zij hebben eveneens een gevoelige huid die om aangepaste verzorgingsproducten vraagt.

Rimpels treden later op dan bij de Kaukasische huid

De tekenen van huidveroudering ontstaan op een andere wijze en verschijnen gemiddeld 10 jaar later. Aziaten hebben over het algemeen een dikkere huid. Rimpels komen meer voor bij de kraaienpootjes, op het voorhoofd, rond de oogcontour en rond de mond. Tot een jaar of 40 zijn zij nauwelijks zichtbaar, maar vervolgens volgt het proces een lineaire curve. De opperhuid wordt minder dik, vooral in de blootgestelde zones waar de cellen minder snel vernieuwd worden. Men observeert eveneens elasticiteitsverlies. In de loop der jaren ontstaan er meer rimpels aan de oppervlakte en diep in de huid, maar vanaf 60 jaar veranderen hun aantal en lengte bijna niet meer.

Specifieke pigmentstoornissen

Huidveroudering in het gezicht van Aziaten is allereerst merkbaar door het ontstaan van pigmentvlekken. De eerste onregelmatigheden zijn zichtbaar vanaf 30 jaar op de wangen en op het voorhoofd, zones die aan zonlicht worden blootgesteld en waarin melanine wordt afgezet. Deze overmatige pigmentering neemt nog meer toe vanaf een jaar of 50. Bij het ouder worden, wordt de huid geler.

Dit is niet alleen de schuld van de zon. De hormonen spelen eveneens een rol bij de controle van de pigmentering door de melanogenese (het proces van de melaninevorming) te ontregelen, maar er is ook sprake van een genetische oorsprong.

Daarentegen is de Aziatische huid minder gevoelig voor door UV veroorzaakte huidkanker, wat doet denken aan een goed vermogen om na blootstelling aan de zon de ADN van de huidcellen te herstellen.

Er is vaak sprake van overgevoeligheid

Aziatische vrouwen hebben vaak een huid die zeer gevoelig of zelfs intolerant is ten opzichte van door de omgeving veroorzaakte stress, zoals verontreiniging. Deze wordt snel rood en warm. Met verschillen, aan de hand van de regio in Azië, het klimaat, de voedingsgewoontes en de levenswijze.

De huidbarrière is minder efficiënt. Het vochtgehalte is laag, de stratum corneum bevat minder NMF (Natural Moisturizing Factor). Acne komt veel voor en kan vlekken veroorzaken.

Aanbevolen Biomimetische verzorgingsproducten: B03 Fysiologische reinigingsmelk, B04 Zijdezachte reinigingsolieB05 Fysiologische lotion, B07 Ontgiftend reinigingsschuim, B20 Olievrije verkwikkende vloeistof, B21 Lichte hydraterende emulsie  

 b. Huidtypes

     i. vette huid

De vette huid wordt gekenmerkt door een overmatige productie van talg, een vette, beschermende stof die door de talgklieren geproduceerd wordt. De gevolgen van deze overmatige afscheiding zijn goed te zien: een glimmende of glanzende huid, verwijde poriën, open comedonen (mee-eters) of gesloten comedonen (microcystes).

De talg komt omhoog via het haar- en huidsmeerkanaal en wordt afgevoerd via de poriën van de opperhuid, waar het een beschermend hydrolipidenlaagje op het huidoppervlak vormt.

Als gevolg van diverse factoren kan het echter gebeuren dat de talgklieren teveel talg produceren.

De vette huid glimt en glanst vooral op de T-zone (voorhoofd, neus en kin). De poriën zijn verwijd, wat een onregelmatige huidtextuur geeft. Een te grote hoeveelheid talg kan de poriën van de huid verstoppen. De vette huid wordt dan een ideaal terrein voor acneproblemen (mee-eters, comedonen, puistjes...)

Dit is een veel voorkomend verschijnsel tijdens de puberteit, als gevolg van een verstoorde hormonenhuishouding: een derivaat van testosteron hecht zich vast aan de talgklieren, waardoor de talgproductie aanzienlijk toeneemt.

Het verschijnsel van een "vette huid" komt echter niet alleen bij pubers voor. Ook bij volwassenen kan dit voorkomen. Tegenwoordig heeft ca. 54% van de vrouwen af en toe last van dit probleem.

De oorzaken van een vette huid kunnen dus variëren:

  • hormonale factor: puberteit, verkeerd gedoseerde pil, zwangerschap...
  • erfelijkheid 
  • klimaatomstandigheden: warmte in combinatie met vochtigheid maakt de talg vloeibaarder, waardoor deze op het oppervlak van de opperhuid "stroomt" en de huid nog meer laat glimmen.
  • stress: deze wijzigt het hormonenevenwicht en stimuleert de talgafscheiding.
  • roken en verontreiniging: als gevolg van giftige stoffen kunnen de talgklieren in volume toenemen. De poriën verwijden, de talgproductie neemt toe.

     ii. gemengde huid

De bijzonderheid van een gemengde huid, is dat deze zowel normaal of droog is op de wangen en vet op de "T"-zone (voorhoofd, neus en kin).

Het onderhoud van een gemengde huid is niet eenvoudig. De behoeften van de T-zone zijn namelijk anders dan voor de rest van het gezicht en het is belangrijk om de juiste reinigende en hydraterende producten te kiezen: niet te agressief of te rijk; en hydraterende verzorgingsproducten die niet te veel voeden en niet comedogeen zijn, zoals de Gebalanceerde matterende verzorging.

     iii. droge huid

De droge huid is het resultaat van een gebrek aan essentiële voedingsstoffen en talg (een door de talgklieren geproduceerde vette stof). Dit gebrek aan lipiden leidt tot een trekkerig gevoel en een onaangenaam aanvoelende, ruw aanvoelende huid.

Iedereen kan op iedere leeftijd last krijgen van een droge huid. Het betreft meestal vrouwen, omdat hun huid dunner is dan die van mannen en zij van nature de neiging hebben minder talg af te scheiden. Ook kinderen en ouderen hebben vaak een droge huid, als gevolg van een lage talgproductie op deze leeftijd.

Zonder hydrolipidenlaagje verdampt het vocht in de opperhuid te snel, waarmee men kan verklaren waarom een droge huid (gebrek aan lipiden) vaak ook vochtarm (gebrek aan vocht) is.

Wanneer dit laagje aangetast is, verspreiden het vocht en de lipiden zich en droogt de huid geleidelijk uit. Deze droogte kan door talrijke factoren veroorzaakt worden:

  • omgeving: droog klimaat, koude wind, zeer koude temperaturen, verontreiniging, te hoge verwarming, hard water…
  • slechte levensgewoontes: regelmatige warme baden, gebruik van voor de huid agressieve zeep of reinigingsmiddelen, blootstelling aan de zon…
  • hormonale factoren: menopauze, verkeerd gedoseerde pil, zwangerschap
  • medicijnen: gebruik van urinedrijvende en/of histaminewerende middelen
  • erfelijkheid 


Een droge huid is niet meer zacht, elastisch en soepel. Zij is meestal gespannen en ruw, voelt onaangenaam aan en veroudert vroegtijdig. Op sommige plekken kunnen lijntjes, kloofjes, scheurtjes of barstjes ontstaan. Een vetarme huid schilfert en kan geïrriteerd raken en jeuken.

 

     iv. vochtarme huid

De vochtarme huid heeft gebrek aan vocht. De uitdroging is meestal tijdelijk en kan alle huidtypes betreffen: vet, gemengd, droog, zeer droog, gevoelig of niet. Een droge huid moet niet verward worden met een vochtarme huid. In het eerste geval heeft de huid een constant gebrek aan lipiden en heeft zij extra vette stoffen nodig (olie, boter..). In het tweede geval heeft de huid gebrek aan vocht en ingrediënten nodig die "vocht vangen", maar niet vet zijn.

Wat is voor iedere huid een essentieel element. De bovenste laag van de opperhuid (stratum corneum) bevat van nature tussen 12 en 16% water. Bij een gehalte onder de 10% wordt de huid als vochtarm beschouwd. De redenen?

  • Het water in de huid wordt meestal vastgehouden door een hydrolipidenlaagje aan het oppervlak hiervan. Dit laagje draagt bij aan de barrièrefunctie van de huid. Helaas kan dit laagje beschadigen (agressieve reinigingsmiddelen, verontreiniging, zon, zeep…). De watermoleculen worden dan niet meer vastgehouden in de bovenste lagen van de opperhuid en de huid droogt uit.

 

  • Van nature verdampt er regelmatig water uit de huid. Maar dit verlies neemt toe wanneer het koud en droog is. Parallel hieraan, om de kou te bestrijden, trekken de bloedvaten samen, waardoor de microcirculatie afneemt. Er wordt dus minder water door het bloed vervoerd en de huid wordt minder gehydrateerd dan normaal.

 

Een vochtarme huid is over het algemeen minder soepel, elastisch en stralend. Zij kan onaangenaam aanvoelen en trekken (bijvoorbeeld na een douche of na teveel zon). Als gevolg van het vochtgebrek kunnen er lijntjes ontstaan, vooral rond de oogcontour. Hoewel deze symptomen vaak tijdelijk zijn, moet de huid dagelijks goed gehydrateerd worden om te voorkomen dat deze permanent worden.

     v. gevoelige, sterk reagerende, allergische huid

De gevoelige en sterk reagerende huid

De gevoelige huid is teer, dun en kwetsbaar en reageert vaak sterk. Bij agressieve invloeden van buitenaf reageert zij vaak overmatig, waardoor rode vlekken en een onaangenaam en trekkerig gevoel ontstaan.

Zo'n 60% van de vrouwen en 40% van de mannen zou last hebben van een gevoelige huid. Het is dus een veel voorkomend verschijnsel! Afhankelijk van de leeftijd en de omgeving kan de kwaliteit van de huid veranderen. Een als "normaal" aangemerkte huid kan in de loop der tijd veranderen en gevoelig worden en vervolgens sterk reageren en soms zelfs overgevoelig worden. Alle huidtypes kunnen met dit probleem te maken krijgen: vet, gemengd, droog, zeer droog en vochtarm.

De oorzaken: over het algemeen is een overgevoelige huid het resultaat van een aantasting van de barrièrefunctie van de huid. Wanneer het huidoppervlak (hoornlaag of stratum corneum) beschadigd is, wordt dit minder waterafstotend en kunnen eventueel irriterende stoffen de opperhuid binnendringen. Er kan een ontsteking optreden en de huid wordt dan snel rood en kwetsbaarder.

In sommige gevallen is een probleem ter hoogte van de zenuwuiteinden van de huid de oorzaak van uitzonderlijke gevoeligheid

In andere gevallen kan de overgevoeligheid de bloedvaten betreffen, de huid vertoont rode vlekken en men ziet kleine gesprongen bloedvaten (couperose). Een gevoelige huid is vaak te herkennen aan rode vlekken als gevolg van een storing in de microcirculatie. In de loop van de tijd worden deze rode vlekken permanent (erythrose), al dan niet met couperose. Er is dan sprake van rosacea, een ontsteking veroorzakende dermatose van de bloedvaten in de huid van het gezicht, vaak in combinatie met een overgevoelige / sterk reagerende huid.

De drie categorieën gevoeligheid zijn:

  • De als zeer gevoelig beschouwde huid: betreft ca. 10% van de vrouwen en 6% van de mannen en hierbij kunnen talrijke factoren meespelen. De zeer gevoelige huid reageert op alle vormen van agressieve invloeden van buitenaf (omgeving en topisch). Zij heeft ook veel last van inwendige storingen: stress, vermoeidheid, verstoorde hormonenhuishouding… In geval van een aanval kan de huid zeer overgevoelig zijn.
  • De voor cosmeticaproducten gevoelige huid: betreft ca. 25% van de vrouwen. De huid vertoont een gevoelige reactie bij het aanbrengen van een cosmeticaproduct dat een ingrediënt bevat dat men niet verdraagt. Let op, het betreft in geen geval een allergische reactie.
  • De voor de omgeving gevoelige huid: kou, warmte, wind, verontreiniging, zon, water en rook zijn factoren die de huid nog gevoeliger kunnen maken. 15 tot 20% van de vrouwen hebben te maken met dit fenomeen.


Iedereen kan last krijgen van een gevoelige huid, maar er zijn echter wel zogenaamde "risicovolle" terreinen. Een lichte, doorschijnende, dunne huid die vrij droog is en sterk reageert op de zon heeft grote kans zeer gevoelig te zijn. 

Allergische huid

Een huidallergie, ook wel vertraagde contact overgevoeligheid genoemd, is een reactie waarmee de huid zich verdedigt tegen een niet getolereerde, niet tot het organisme behorende stof (allergeen of antigeen). Iedere keer dat de huid in contact komt met deze stof, reageert zij en treden er huidreacties op (eczeem, uitslag...).

Een huidallergie vindt plaats in 2 afzonderlijke fasen:

  • Fase van sensibilisering voor een stof.
    De huid komt regelmatig in contact met de toekomstige allergeen. Beetje bij beetje wordt de huid gevoelig, zonder dat dit op de huid te zien is.
     
  • Ontketening van de allergie. 
    De huid wordt intolerant ten opzichte van de gevoelig makende stof. Bij ieder contact met de allergeen ontstaat er een door de immuuncellen veroorzaakte ontstekingsreactie die min of meer ernstige en uitgebreide "contact" eczeemwondjes tot gevolg heeft.


Meer weten over de reactie van ons organisme

Tijdens het eerste contact passeert de allergeen de huidbarrière en hecht deze zich aan de cellen van Langerhans (tot het immuunsysteem behorende opperhuidcellen). Deze cellen vervoeren de allergeen tot de dichtstbijzijnde lymfeklieren om de  T-lymfocyten te activeren, die zijn identiteit onthouden. Eenmaal gesensibiliseerd zal ieder contact tussen de allergeen en de huid tot het ontstaan van huidwondjes leiden.

Over het algemeen heeft een huidallergie de vorm van eczeem.

  • Netelroos is een veel voorkomende huidontsteking. Het schijnt namelijk dat ca. 25% van de bevolking hier minstens één keer in zijn leven last van krijgt. Netelroos leidt tot het ontstaan van rode plekken (erytheem) en zwellingen (oedeem) die vergezeld gaan met min of meer ernstige jeuk. Deze aandoening kan acuut zijn (en enkele uren duren) of chronisch (en meerdere maanden duren). In het laatste geval is dit zelden een gevolg van een allergie.
  • Eczeem of atopische dermatitis is een niet besmettelijke huidaandoening waar ca. 30% van alle consulten bij de dermatoloog over gaan. Deze huidziekte leidt tot rode vlekken, irritatie, plekken of puistjes, huidschilfers en jeuk. 
     

 c. Het babyhuidje

Bij zijn geboorte is de huid van een zuigeling bedekt met een witachtig beschermlaagje vernix caseosa, dat snel verdwijnt en plaats maakt voor een gevoelige huid waarvan de kenmerken verschillen van die van een volwassene.

Een zeer doorlatende opperhuid

De babyhuid is gevoeliger voor fysische, chemische en microbiële agressieve invloeden. De hoornlaag is dunner dan die van volwassenen, waardoor de barrièrefunctie beperkter is en er minder weerstand is tegen het in de opperhuid binnendringen van stoffen in contact met water, of dit nu hygiënische of irriterende producten, potentiële allergenen of besmettelijke stoffen zijn. 

De verhouding huidoppervlak / gewicht is zeer hoog bij een baby en men moet goed opletten bij het gebruik van topische producten die een hoog percentage van het huidoppervlak bedekken. De absorptie door de huid van bepaalde producten kan namelijk aanzienlijk zijn en tot een overdosis via het bloed leiden. Om die reden zijn sommige producten die ureum of salicylzuur bevatten, niet geschikt voor kinderen onder de 3 jaar. 

Men dient dus zeer voorzichtig te zijn: het is beter om te agressieve reinigingsmiddelen te vermijden, zachte oppervlakte-actieve stoffen te kiezen, alternatieven te zoeken voor klassieke conserveermiddelen, en essentiële oliën (die voor zonlicht gevoelig makende bestanddelen bevatten en stuipen kunnen veroorzaken) en alcohol te verbannen.

Onvolgroeide huidfuncties

De talgklieren scheiden voor de geboorte en gedurende de eerste weken talg af (wat tot zuigelingenacne kan leiden), maar vervolgens neemt de afscheiding af tot 7- 8 jaar, waardoor een gebrek aan huidlipiden ontstaat. De babyhuid, die droger is en snel vochtarm kan worden, kan snel irriteren, met name in de huidplooien.

De zweetfunctie wordt pas actief rond het 2e of 3e jaar. 

Uiteindelijk is het hydrolipidenlaagje kwetsbaar en moet gerespecteerd worden. Een atopische huid is meer doorlatend, met name voor allergenen.

Een baby heeft ook melanocyten, maar deze zijn minder actief. Aangezien de productiemechanismen van melanine nog onvolgroeid zijn, zijn kinderen uitermate gevoelig voor de agressieve invloeden van UV met een onmiddellijk effect (zonnebrand, uitslag) en met effecten op de lange termijn, zoals eventuele huidkanker. Zonnebrand voor het 15e jaar is een erkende risicofactor voor het ontstaan van melanomen.

Uitstekend geschikte en geheel onschadelijke producten

Toxicologische studies betreffende voor baby's bedoelde producten zijn zeer streng en hun tolerantie wordt in het bijzonder in aanmerking genomen.

Voor toilet- en badproducten moeten ontvettende alkalische zepen vermeden worden en dient de voorkeur uit te gaan naar zeeploze zepen , overvette zepen die een lipidenlaagje achterlaten op de huid, melksoorten en eaux de toilette met een fysiologische pH met hydraterende werkstoffen, shampoos met een neutrale pH-waarde om prikkende ogen te voorkomen

Na het bad moet men een hydraterende crème of melk gebruiken om het hydrolipidenlaagje van de uitgedroogde of atopische huid te herstellen en haar weer soepel en zacht te maken. Door de hoornlaag te herstellen, maken deze weekmakende producten de huid minder doorlatend.

Voor de verzorging van de billetjes en huiduitslag hierop zijn zeer speciale producten nodig.

 d. De huid van een man

Mannen, voornamelijk die tussen 25 en 45 jaar, zijn een nieuwe doelgroep voor de cosmetica-industrie. Zij willen speciale producten voor hun huid, die onmiddellijk zichtbare resultaten geven. 

Zij worden zich steeds meer bewust van hun uiterlijk en hebben gemerkt dat het aangenaam is zichzelf te verwennen. Hierbij moet men niet vergeten dat hun huid anders is dan van vrouwen en specifieke behoeften heeft.

Een rijker hydrolipidenlaagje

Tussen de mannen- en vrouwenhuid bestaan er verschillen op het gebied van structuur, fysiologie en functie. Zij is namelijk 10 keer rijker aan testosteron (door 5 alfa reductase omgezet in zijn actieve metaboliet, dihydrotestosteron), waardoor er meer talgklieren zijn er derhalve meer talg geproduceerd wordt. Over het algemeen wordt de mannenhuid aangemerkt als gemengd of vet.

Dit type huid is dikker en beter gehydrateerd. Zij is ook enigszins donkerder, als gevolg van een hoger gehalte aan pigmenten en caroteen en een dichter vatenstelsel, maar ook omdat mannen zich sneller blootstellen aan de zon zonder bescherming.

Een later optredende veroudering

Als gevolg van een hoeveelheid lipiden aan het huidoppervlak, een betere hydratatie en een betere stevigheid - dankzij de aanwezigheid van een groter gehalte aan collageen dan vrouwen - en van een in de tijd duurzamere hormonenafscheiding veroudert de mannenhuid later dan die van vrouwen. Dit moet echter genuanceerd worden, als gevolg van de extrinsieke veroudering en een minder preventief gedrag dan vrouwen: blootstelling aan de zon, aan rook en alcohol en andere voedingsgewoontes. Hoewel de huid later veroudert, is het uiteindelijke resultaat vaak erger: diepere rimpels, zichtbare bloedvaten, beter zichtbare vlekken en actinische kerastoses.

Het scheren: een mannenprobleem

Scheren is een dagelijkse agressieve handeling waarvan het enige voordeel celvernieuwing is. Maar het elimineert het natuurlijke lipidenlaagje en veroorzaakt microscopische wondjes, wat leidt tot irritaties, jeuk, een trekkerig gevoel en rode vlekken, die nog verergerd worden wanneer er alcoholische lotions gebruikt worden.

Dit kan een ontsteking van het haarzakje veroorzaken en soms zelfs ingegroeide haren, in geval van een volle, dichte baard.

Het antwoord: producten waarmee de fysiologische pH van de huid behouden wordt, het hydrolipidenlaagje gereconstrueerd wordt en een ontsteking van het haarzakje vermeden wordt.

Duidelijke verwachtingen

Mannen willen producten die niet teveel tijd in beslag nemen en geven de voorkeur aan multifunctionele producten. Zij hebben liever tubes en pompflacons dan crèmepotjes. Zij moeten het niet hebben van cosmeticaproducten die een vettig gevoel of een glimmend effect geven, maar hebben liever lichte, frisse, vloeibare texturen of gels. Behalve een vol, stevig scheerschuim dat de huid beschermt en het over de huid glijden van het scheermes vergemakkelijkt, houden zij van huidveroudering en vermoeidheid bestrijdende producten voor de oogcontour en adstringerende producten die de talgafscheiding reguleren en de diameter van de poriën verminderen.

3. Huidveroudering

VRIJE RADICALEN: DE VIJANDEN VAN ONZE HUID

Vrije radicalen veroorzaken veel schade aan de huidcellen, die zich uit in klinische wijzigingen die karakteristiek zijn voor huidveroudering. Hoe worden die gevormd? Hoe werken zij? Hoe kunnen we ze bestrijden om onze huid te beschermen?

Vrije radicalen zijn moleculen die een elektron verloren hebben, daardoor instabiel zijn en sterk reageren en de biologische moleculen aantasten.

Zij worden spontaan gevormd wanneer er zuurstof en UV-straling aanwezig zijn. De belangrijkste - ROS (Reactive Oxygen Species) - zijn:

  • het superoxide-radicaal, O2.-,  afkomstig uit de zuurstof die wij opnemen om de voedingsstoffen te verbranden, die gebruikt wordt door de witte bloedlichaampjes om bacteriën en virussen te elimineren;
  • het hydroxyl-radicaal, OH.-, afkomstig uit de in ons lichaam aanwezige watermoleculen;
  • waterstofperoxide H2O2, dat in aanwezigheid van ijzer het hydroxyl-radicaal geeft,
  • ongebonden zuurstof, O2., de geactiveerde vorm van zuurstof, geproduceerd door UV.

In ons organisme worden de ROS permanent gevormd door fysiologische biochemische reacties, voornamelijk door mitochondrium, de energiecentrale van de cel. Maar deze zijn eveneens, in grote hoeveelheden, afkomstig uit externe factoren, zoals met name UV, sigarettenrook, verontreiniging, enz. Om de vorming van de in vivo geproduceerde ROS (waarvan wij kleine hoeveelheden nodig hebben) te controleren, beschikt de cel over een verdedigingssysteem en een intrinsiek reparatiesysteem: antioxidanten in de cellen, enzymen, apoptose (geprogrammeerde celdood),… Maar wanneer deze in te grote hoeveelheden worden geproduceerd en niet door de "overvolle" cel geëlimineerd kunnen worden, vallen zij de celmembraan, het DNA en de eiwitten aan.

Een verstoord evenwicht tussen oxidanten en antioxidanten heet oxidatieve stress.

Vrije radicalen en wijzigingen in de moleculen en cellen

In de huid worden de UVA-stralen geabsorbeerd door de chromoforen die, hiertoe aangezet, de nodige energie leveren om ROS te vormen.

De voor een groot gedeelte uit fosfolipiden bestaande celmembraan, die een grote hoeveelheid meervoudig onverzadigde vetzuren bevat waarvan de dubbele verbindingen voor zijn vloeibaarheid zorgen, is een uitgelezen doelwit.  Door de lipide-peroxidatie worden zijn vloeibaarheid en zij vermogen met de andere cellen te communiceren, aangetast.

Wanneer de membraan is aangetast, kunnen de ROS de kern, en daarmee het DNA van de cel aantasten. Zij veroorzaken dan mutaties of fouten in de replicatie van het DNA en een afname van zijn reparatievermogen. De wijzigingen kunnen zelfs tot het ontstaan van kanker leiden. 

In de lederhuid hebben de ROS invloed op de elastine en het collageen. De collageenvezels zijn minder talrijk, gefragmenteerd en gedesorganiseerd.

De intrinsieke verdedigingsmiddelen van het organisme tegen oxidatieve stress

Het betreft stoffen  die in kleine hoeveelheden aanwezig zijn in de cel: 

  • enzymen, zoals SOD (Superoxide Dismutase), catalases, glutathion-peroxidase,
  • in vet oplosbare antioxidanten: vitamine E, carotenoïden die beschadiging van de lipiden van de celmembraan voorkomen,
  • in water oplosbare antioxidanten: vitamine C, oestrogenen, urinezuur, enz.


De veroudering is afhankelijk van het verstoorde evenwicht tussen de productie van ROS, de verdedigingsmiddelen van het organisme, de celsystemen belast met de eliminatie of de reparatie van de beschadigde bestanddelen van de cel.

Klinische tekens van de werking van de vrije radicalen

Een langdurige actie van de ROS veroorzaakt rimpels en lijntjes, een droge, dikkere, minder elastische (zelfs zonne-elastose) en minder stevige huid. Deze kan verder gevoeligheid voor zonlicht en het verschijnen van kleine bloedvaatjes veroorzaken. En fletse teint geven en alle ongemakken als gevolg van blootstelling aan UV: onregelmatige pigmentering, zonnevlekken, kerastose of zelfs huidkanker.

Hoe moet men zich verdedigen tegen de ROS

De aanvoer van vrije radicalen bestrijdende middelen via topische weg, in combinatie met beschermende middelen tegen de zon kan de beschadigingen herstellen die door de ROS worden veroorzaakt en zo de huidveroudering afremmen.

4. Huidproblemen

 a. Vlekken en overmatig gepigmenteerde zones

Vlekken en overmatig gepigmenteerde zones zijn pigmentstoornissen die ontstaan op de meest aan de zon blootgestelde zones: gezicht, handen, decolleté… Bruine vlekken houden verband met een overmatige productie van melanine, het pigment dat verantwoordelijk is voor de kleuring van de huid onder de werking van de ultraviolette straling.

Aanbevolen Pure werkstoffen: A70 Andrographolide, A71 Glabridine, A72 Arbutine

 b. Puistjes en andere oneffenheden

De open comedo, beter bekend onder naam mee-eter, is een huidprobleem dat men vooral bij de gemengde tot vette huid terugvindt. Het is het resultaat van de verstopping van het talgkanaal (of talg-haarzakje) door de hoornlaag. Het talgkanaal is de buis die vanaf de lederhuid naar het huidoppervlak (poriën) loopt, via de opperhuid. Het bevat de haar en staat in verbinding met de talg afscheidende talgklier.  

Wanneer dit kanaal verstopt is, hoopt de talg zich op in de buis en wordt er een mee-eter gevormd. De kleur van de comedo is het gevolg van de oxidatie van de zich in de talg bevindende lipiden wanneer zij in contact komen met de lucht. Zij bevinden zich vaak ter hoogte van de neus en de kin. Soms is de comedo gesloten; dat wil zeggen dat de talg niet in contact komt met de lucht en daarom wit blijft. In dat geval is er geen sprake van een mee-eter, maar van een microcyste, een klein wit-beige bolletje dat zichtbaar is tegen het licht.

Het ontstaan van mee-eters kan echter beperkt worden met behulp van de juiste producten.

Aanbevolen Pure werkstof: A21 Salicylzuur 70

Een puistje is het resultaat van een comedo (mee-eter) die supergeïnfecteerd zijn door bacteriën die van nature aanwezig zijn op het huidoppervlak (Propionibacterium acnes) en in het talg-haarzakje. Deze infectie veroorzaakt een ontstekingsreactie die leidt tot rode puistjes, puisten en papellen. Bij het ontstaan van een puistje moet men niet proberen te uit te knijpen, omdat hij hierdoor niet eerder zal verdwijnen. In tegendeel zelfs, de infectie kan dan juist uitbreiden.

Puistjes bevinden zich meestal op plaatsen waar de talgafscheiding het grootste is. Dat wil zeggen, op de T-zone van het gezicht (voorhoofd, neus, kin), op de rug en op het decolleté.

Het ontstaan van puistjes kan echter beperkt worden met behulp van de juiste producten.

 Aanbevolen Pure werkstof: A22 Salicylzuur 300

 c. Een fletse teint

Een minder stralende teint kan overeenkomen met de wasbleke teint die kenmerkend is voor de vette huid, in combinatie met verwijde poriën, of één van de gevolgen zijn van huidveroudering als gevolg van:

  • het verdikken van de hoornlaag door de ophoping van dode cellen, waardoor de opperhuid minder transparant wordt
  • het verdunnen van de opperhuid
  • het vertragen van de activiteit en de vernieuwing van de keratinocyten
  • een grotere, onregelmatige dichtheid van de melanocyten.

Een fletse teint kan ook het gevolg zijn van agressieve invloeden van buitenaf, zoals sigarettenrook, verontreiniging of stress (relatie tussen de huid en haar omgeving).

Aanbevolen Pure werkstof: A60 Citroenzuur - AHA

 d. Kringen en wallen

De zone van de oogcontour is de meest kwetsbare van het gezicht, de huid is hier 5 maal dunner. Deze zone is uitermate dun en kwetsbaar.

Bij vermoeidheid ontstaan er kringen, die vooral te maken hebben met een verstoorde pigmentering van de huid en kwetsbaar geworden haarvaten. Een vermindering van de microcirculatie van het bloed uit zich namelijk door donkerdere, sterker gemarkeerde en zichtbaardere haarvaten. De wanden van de bloedvaten zijn minder elastisch en minder hermetisch, waardoor het bloed van de haarvaten naar de interstitiële ruimte stroomt. Er hoopt zich dan hemoglobine op in het infra-orbitale gedeelte en deze verandert door oxidatie in biliverdine, bilirubine of ijzer, verantwoordelijk voor de kenmerkende kleur van de kringen.

De wallen onder de ogen worden veroorzaakt door een ontregelde waterhuishouding. Bij het ouder worden slaagt het 15.000 keer knipperen van de oogleden er uiteindelijk in om de steunvezels van de oogcontour te verzwakken en de huid verslapt. De bloed- en lymfevaten die de cellen van deze zone voeden, werken dan ook langzamer. De uitwisselingen tussen de cellen zijn moeizaam. Hierdoor vindt vochtophoping plaats, de oogleden zwellen op en vormen wallen.

 Aanbevolen Pure werkstoffen: A08 Apigenine, A09 Ruscogenine

 e. CelluliteAdipocyt

Cellulite, ook wel sinaasappelhuid genoemd, wordt gekenmerkt door een toename en een structuurwijziging van het vetweefsel (lipidenvoorraad) in de onderhuid (de onderste huidlaag).

Het vetweefsel bestaat uit cellen die adipocyten genoemd worden. Deze bijzondere cellen, die ware energievoorraden vormen, hebben het vermogen de vetten die door voeding worden aangevoerd, op te slaan in de vorm van triglyceriden. Hoe meer lipiden de adipocyten bevatten, hoe groter zij worden en daarbij persen zij de bloed- en lymfevaten samen. Het draineren van het vocht en de toxines wordt moeilijk en er kunnen kleine vethoopjes ontstaan. Het uiterlijk van het huidoppervlak verandert en wordt onregelmatig, vandaar de benaming "sinaasappelhuid".

Er zijn 3 hoofdtypen cellulite:

  • Vetcellulite het gevolg van een gebrek aan lichaamsbeweging, in combinatie met een overmatige vetaanvoer via de voeding. Deze staat vaak in correlatie met overgewicht en is niet pijnlijk bij het aanraken.
  • Vochtcelluliteis het gevolg van problemen in de bloedsomloop (vochtophoping, doorbloedingsproblemen…).
  • Vezelcellulite zit diep en doet over het algemeen pijn bij het aanraken. Deze wordt veroorzaakt door het verharden van de collageenvezels.


Mannen en vrouwen zijn niet gelijk waar het cellulite betreft. Studies hebben aangetoond dat bijna negen van de tien vrouwen minstens één keer in hun leven last van dit probleem hebben. Bij de mannen is dit slechts één of de vijftig. Dit is niet verwonderlijk, want vrouwen hebben de neiging energie op te slaan in de vorm van vet met het oog op een eventuele zwangerschap (gemiddeld 22% vetmassa bij de vrouwen, tegen 12% bij de mannen).

Bij de vrouwen zijn de lichaamsdelen die het meest door cellulite getroffen worden, de heupen, dijen, billen en buik. Bij de mannen vindt men cellulite over het algemeen op de buik en de armen.

Er zijn talrijke oorzaken voor het ontstaan van cellulite:

  • genetische oorzaak: sommige personen hebben hier van nature meer aanleg voor dan andere.
  • als gevolg van voeding: inname van veel vetten en/of zout...
  • de bloedsomloop: slechte doorbloeding, spataders, oedemen die vochtophoping, en daarmee het ontstaan van cellulite bevorderen.
  • slechte levenshygiëne: te weinig lichaamsbeweging, roken, stress…
  • hormonale oorzaak: slikken van de pil, menopauze…
  • medicijnen: de inname van corticosteroïden en/of antihistaminen kan eveneens van invloed zijn op het uiterlijk van de sinaasappelhuid.

Het beste middel tegen cellulite is massage (waarvan de meest bekende de aanraak-roltechniek is). In combinatie met een efficiënte werkstof, zoals cafeïne, bevordert de massage de eliminatie van de vetten en wordt tegelijkertijd de bloedsomloop gestimuleerd.

Aanbevolen Pure werkstof: A90 Cafeïne

5. Huidziektes

 a. Atopie en atopische dermatitis

Atopie is de genetische aanleg allergieën te ontwikkelen. Mensen die aan atopie leiden, kunnen ontstekingsreacties ontwikkelen tegen talrijke elementen in of op hun huid, in de lucht of in hun voedsel. Deze allergieën kunnen zich uiten door astma, hooikoorts, een allergische conjunctivitis of een atopische dermatitis, ook wel atopisch of constitutioneel eczeem genoemd. Men spreekt over een atopisch terrein. Deze verschillende uitingen kunnen met elkaar gecombineerd worden. Atopische dermatitis is vaak de eerste ziekte die zich op dit terrein openbaart. In de meeste gevallen verdwijnen deze verschijnselen spontaan in de kindertijd, maar zij kunnen opnieuw in een andere vorm optreden in de puberteit of wanneer men volwassen is.

In Europa heeft bijna 10 tot 20% van de kinderen onder de 10 jaar last van atopische dermatitis, met een een frequentiepiek tussen 3 en 5 jaar. De atopische huid is droog, ruw en flets, met op sommige plekken rode, gebarsten zones, wat men eczeem noemt. Deze droge huid is het gevolg van een probleem in de hoornlaag, die te weinig vet bevat, waardoor de barrièrefunctie niet goed uitgeoefend kan worden en er teveel stoffen van buitenaf binnenkomen (stof, huismijt, pollen, sommige cosmeticaproducten…). Een aanval van atopische dermatitis kan behandeld worden met de toepassing gedurende ca. 1 week van een voldoende hoeveelheid dermocorticoïden. Wanneer de aanval over is, moeten minstens één keer per dag weekmakende crèmes (hydraterende en voedende crèmes met veel lipiden) aangebracht worden. De verzorgingsproducten moeten zacht zijn en geen zeep bevatten, om de huid niet uit te drogen. Het badwater moet lauw zijn en men moet niet langer dan 5 tot 10 minuten in het water blijven.

 

 b. Eczeem

Behalve atopische dermatitis bestaan er nog andere vormen van eczeem: contacteczeem, nummulair eczeem…

Typische eczeem bestaat uit slecht begrensde rode plekken met vage contouren. In de acute fase kunnen er waterblaasjes zichtbaar zijn, maar deze drogen vrij snel op en vormen vervolgens droge korstjes. In de latere fase kan eczeem alleen zichtbaar zijn in de vorm van zones waar de huid dikker, flets, grauw en ruw is. Men spreekt dan over lichenachtige wondjes. Eczeemplekken geven jeuk.

Bij een acute eczeemaanval bij een persoon die hier nog nooit eerder last van had, moet men aan contacteczeem denken en door middel van vragen uitzoeken welk product eventueel verantwoordelijk kan zijn (wasmiddel, haarverf, cosmeticaproduct, nikkel bevattend voorwerp…). Contacteczeem wordt behandeld door het verwijderen van de allergeen en door toepassing van dermocorticoïden.

 

c. Acne

Acne is een veelvuldig voorkomende dermatose (huidaandoening) die gekenmerkt wordt door het ontstaan van diverse soorten puistjes. Deze aandoening komt vooral voor tijdens de puberteit, wanneer de hormonenafscheiding niet in evenwicht is. Acne ontwikkelt zich op de zones met veel talgklieren: gezicht, decolleté en de rug.

Er kan vooral sprake zijn van comedonen, mee-eters en microcysten: men spreekt dan van retentionele acne.

Daarentegen kunnen er vooral ontstekingen optreden: knobbeltjes, papulopustels. Dat zijn de klassieke acne puistjes. Men spreekt dan over inflammatoire acne met papels en pustulae.

Uiteraard is ook een combinatie van deze 2 typen mogelijk, dit komt zelfs vaak voor en men spreekt dan over gemengde acne.

Puistjes of andere comedonen zijn vaak het gevolg van 2 bepalende factoren:

  • Overmatige talgafscheiding in het haar- en huidsmeerkanaal. Deze toename in de talgproductie hangt af van de mannelijke hormonen bij de man en de vrouw.

  • Verstopping van het haar- en huidsmeerkanaal door de hoornlaag waardoor er retentionele wondjes gevormd worden: open comedonen (mee-eters) en gesloten comedonen (microcysten).
  • Ontwikkeling van bacteriën (Propionibacterium acnes) in het haar- en huidsmeerkanaal die ontstekingen veroorzaken: papellen (rode puistjes), pustulae (witte puistjes), knobbeltjes.

 

d. Psoriasis

Psoriasis is een niet besmettelijke chronische ontsteking van de huid waar 3 miljoen Fransen aan lijden. De oorzaken van psoriasis zijn nog niet volledig bekend, maar erfelijkheid zou een grote rol spelen. Dertig tot 40% van de mensen die aan psoriasis lijden hebben een familielid (ver of dichtbij) die hier ook aan lijdt. Sommige factoren (alcohol, stress, bepaalde medicijnen… ) bevorderen het verschijnen van psoriasis of van een crisis, wanneer men al aan de ziekte lijdt. Het hoofdmechanisme voor de vorming van psoriasisplekken is een te snelle vernieuwing van de opperhuid, in minder dan een week, in plaats van de gebruikelijke 3 weken. De keratinocyten hopen zich op en veroorzaken een verdikking van de opperhuid en de vorming van schilfers. Er is eveneens sprake van een ontsteking, die verantwoordelijk is voor de rode kleur van de plekken. Psoriasis heeft de vorm van rode plekken met duidelijke contouren, min of meer met reliëf en bedekt met min of meer dikke witachtige, klevende schilfers. De wondjes vindt men voornamelijk in bepaalde zones die men "bastions" noemt: de hoofdhuid, de ellebogen, de knieën, de lendenen, de navel. Ook de slijmvliezen, vooral bij de geslachtsorganen, kunnen hier last van hebben, evenals de nagels. In bijna de helft van de gevallen geven de plekken jeuk. Psoriasis kan ook de gewrichten aantasten, men spreekt dan over psoriasis arthropathica. Afhankelijk van de omvang van de aandoening en de eventuele aantasting van de gewrichten, kan psoriasis behandeld worden met geneesmiddelen voor een plaatselijke toepassing (dermocorticoïden, derivaten van vitamine D), lichttherapie (UV-cabine) of systemische geneesmiddelen (tabletten of injecties).

 

 e. Netelroos

Netelroos is een veel voorkomende huidontsteking. Het schijnt namelijk dat ca. 25% van de totale bevolking hier minstens één keer in zijn leven last van krijgt. Netelroos wordt gekenmerkt door het ontstaan van rode plekken (erytheem) en zwellingen (oedeem) die vergezeld gaan met min of meer ernstige jeuk. Deze aandoening kan acuut of chronisch zijn (en meerdere maanden duren). Bij chronische netelroos wordt er zelden een allergische oorzaak gevonden.  Behalve steken van brandnetels en enkele zeldzame gevallen bestaat er geen contact-netelroos. Het is dus niet nodig naar een plaatselijke factor (toepassing van een crème o.i.d.) te zoeken die de symptomen zou hebben veroorzaakt. Het betreft een onmiddellijke overgevoeligheid die in de minuten of uren volgt na het binnendringen van de allergeen in het organisme via de spijsvertering (voeding, medicijnen), de ademhaling of de aders (medicijnen, jodium bevattende contrastvloeistoffen…). In aanwezigheid van de allergeen bevrijden de mastocyten, in de huid aanwezige cellen, de histamine en andere media van de ontsteking. Deze media maken de bloedvaten in de lederhuid poreus, waardoor de in de haarvaten aanwezige vloeistof naar de lederhuid stroomt. Hierdoor ontstaat een oedeem in de lederhuid, die tot rode, jeukende plekken leidt. Over het algemeen lost dit probleem zich in enkele uren op en de huid wordt weer volkomen normaal. Aangezien bij netelroos de opperhuid volkomen normaal blijft, zijn er voor deze aandoening geen speciale cosmeticaproducten aan te bevelen. Voor de behandeling zijn histaminewerende medicijnen nodig.

 

   f. Rosacea

Rosacea is een plaatselijke chronische huidaandoening (dermatose) die vooral in het gezicht voorkomt. Deze aandoening is goedaardig en niet besmettelijk, maar kan duidelijk zichtbaar zijn en psychisch-sociale problemen veroorzaken. In de loop van de tijd steekt de aandoening af en toe de kop op. De ziekte begint meestal rond 25 tot 30 jaar, meer bij vrouwen dan bij mannen. De aandoening kan zich op verschillende wijzen manifesteren op de huid, zonder dat er noodzakelijkerwijs sprake is van een chronologische ontwikkeling van de ene vorm naar een andere. Er kan sprake zijn van flushes, paroxistische vasomotorische aanvallen (tijdelijke rode vlekken in het gezicht) die ontstaan na een sterke temperatuurverandering van koud naar warm, in een te warme ruimte, na het drinken van alcohol of het eten van een kruidig gerecht. De rode vlekken kunnen vervolgens permanent aanwezig zijn op de wangen, de kin en het voorhoofd (erythemateuze vorm) al dan niet met zichtbaar verwijde bloedvaten (teleangiëctasie of couperose). Soms, met name bij een aanval, ziet men kleine rode puistjes met een wit puntje (papulopustels). Rosacea heeft de neiging te verergeren als zij niet behandeld wordt, de behandeling is zeer specifiek en moet door een dermatoloog uitgevoerd worden. De behandeling bestaat uit crèmes of tabletten. Behalve medicijnen moeten voor de huid geschikte cosmeticaproducten gebruikt worden, omdat de aan rosacea lijdende huid zeer gevoelig is en zeer sterk reageert. Het wrijven van de huid en wassen onder het warme water van de douche moeten vermeden worden. Men moet zachte reinigingsmiddelen zonder alcohol en zonder zeep gebruiken die niet afgespoeld hoeven te worden, alsmede een geschikte hydraterende crème. Men moet zo veel mogelijk factoren vermijden die een aanval kunnen bevorderen: alcohol, Spaanse peper, blootstelling aan warmte en aan de zon, gebruik van irriterende cosmeticaproducten…Let op, cortison bevattende crèmes moeten vermeden worden, omdat deze in het begin de symptomen van rosacea verbeteren, maar deze vervolgens verergeren.

 

6. Huid en omgeving

 a. Huid en verontreiniging

Luchtverontreiniging  heeft een directe invloed op de gezondheid en meer in het bijzonder op de longen. Deze is eveneens zeer schadelijk voor de huid en zou verantwoordelijk zijn voor huidveroudering, uitdroging van de huid, de ontwikkeling van acne en de beschadiging van het celmateriaal…

Er zijn verschillende verontreinigende stoffen verantwoordelijk voor de aantasting van de huid:

  • De ozon en stikstofoxiden leiden tot ontstekingen: de huid is geïrriteerd en reageert sterk.
  • Koolmonoxide is verantwoordelijk voor weefselhypoxie (gebrek aan zuurstof in de weefsels): de stofwisseling van de huid wordt vertraagd (fletse teint, vroegtijdige huidveroudering, droge huid...).
  • Zwaveldioxide leidt tot beschadiging van het hydrolipidenlaagje: de huid is geïrriteerd en gevoelig.
  • Zwevende deeltjes kunnen tot irritaties en allergieën leiden.

De gevolgen voor de huid zijn dan ook talrijk: zij droogt uit, wordt vuil, wordt geïrriteerd en de teint wordt flets. Maar iedere huid is uniek en reageert niet op dezelfde wijze op verontreinigende stoffen, op de opname door de huid aan de hand van zijn absorptievermogen en de uitwendige omstandigheden (temperatuur, vochtigheidsgraad).

Luchtverontreiniging genereert vaak vrije radicalen die gedeeltelijk verantwoordelijk zijn voor de huidveroudering. Wetenschappelijke studies hebben tevens de negatieve invloeden van de verontreiniging op het vochtgehalte en op overmatig vervellen aangetoond. De huid wordt minder soepel en ziet er minder stralend uit.

Aanbevolen Biomimetische verzorgingsproducten: B37 Verzorging voor een stralende teint, B38 Ultra-hydraterende verzorging of B39 Verdichtende regenererende verzorging (indien de huid al last van rimpels heeft).

 b. Huid en zon

De zon is een onmisbaar element voor ons organisme en voor de gezondheid van de huid. Zij heeft een weldadige werking op de huid: zij activeert de synthese van vitamine D (onmisbaar voor stevige botten) en de synthese van melanine (het pigment dat verantwoordelijk is voor de kleuring van de huid) en zorgt dat bepaalde huidaandoeningen afnemen.

Maar bij een lange blootstelling, bij extreem zonlicht of wanneer er teveel zon is, kan zij ook een gevaar vormen voor ons organisme, door de ultraviolette straling (UV) die in de huid dringt. Deze is met name verantwoordelijk voor:

  • zonnebrand, irritaties en jeuk
  • huidveroudering die tot een ontregeling van de pigmentering en het ontstaan van rimpels leidt
  • in sommige extreme gevallen, melanomen (huidkanker die zich ontwikkeld ten koste van de melanocyten) of carcinomen op de huid

De door de zon aangerichte schade hangt af van het type van de huid en van de duur en de plaats van blootstelling. De zonnestralen die het aardoppervlak bereiken, bestaan uit twee soorten ultraviolette stralen, de UVA die diep in de huid dringen en de celregeneratie en de collageenvezels aantasten; en de UVB, die tot aan de basismembraan in de opperhuid dringen en voornamelijk verantwoordelijk zijn voor zonnebrand, vlekken en, op de lange duur, melanomen.

In de huid is de UV-straling verantwoordelijk voor de huidveroudering, met name de UVA, die de vorming van vrije radicalen veroorzaken en de collageen- en elastinevezels aantasten. Zij zorgen ook voor mutaties van het DNA van de huidcellen die zich vervolgens kunnen ontwikkelen tot kankercellen: een melanoom in het geval van een pigmentcel of een carcinoom in het geval van een opperhuidcel.

Huidveroudering is gedeeltelijk te wijten aan de schadelijke werking van de in de huid door ultraviolette straling gegenereerde vrije radicalen. Om de huid te beschermen tegen vroegtijdige veroudering, is het aan te raden haar voor te bereiden op de blootstelling en haar tijdens de volledige periode in de zon te beschermen.

Aanbevolen Pure werkstoffen: A80 Ectoïne, A83 Tyrosine

Aanbevolen Biomimetische verzorgingsproducten: B22 Lichte hydraterende emulsie SPF 10 of B24 hydraterende smeltende crème SPF 10 (in geval van blootstelling aan de zon: een zonneproduct met een hogere beschermingsfactor aanbrengen: SPF 30 tot 50)

 c. Huid en koud klimaat

Tijdens een periode van koud weer speelt de huid een belangrijke rol door haar barrièrefunctie en haar thermoregulerende vermogen. Door de koud ondergaat de huid echter talrijke agressieve invloeden die droogte en rode vlekken veroorzaken. De huid wordt dan droger, beschadigt en wordt gevoeliger. De kou heeft op twee wijzen invloed op onze huid:

  • zij remt de bloedsomloop in de huid
  • zij maakt het beschermende hydrolipidenlaagje dunner

Wat zijn de gevolgen voor onze huid?

De huid wordt droog en ruw, vertoont kloofjes en raakt geïrriteerd. De huid droogt uit, voornamelijk in het gezicht, op de lippen en op de handen en voeten. Dit verschijnsel is nog sterker bij personen die last hebben van eczeem of psoriasis, bij vrouwen in de menopauze en bij baby's. De oorzaak van deze uitdroging is het feit dat kou de ophoping van droge cellen bevordert door de afbraak van dode cellen af te remmen.

Bij een zeer slechte bloedsomloop kunnen er winterhanden- en voeten, bevriezing, of erger nog, huidnecroses ontstaan.

Om deze droge huid te behandelen, moet zij gehydrateerd en gevoed worden en dienen er herstellende verzorgingsproducten gebruikt worden voor de meest getroffen zones.

Aanbevolen Pure werkstoffen: A30 Vitamine PP, A32 D-Panthenol, A33 Ureum

Aanbevolen Biomimetische verzorgingsproducten: B25 Romige voedende crème, B26 Ultrarijke voedende balsemB38 Ultra-hydraterende verzorging, B43 Lippenverzorging, B62 Herstellende verzorging handen, B63 Herstellende verzorging voeten

7. Huid en levenswijze

 a. Ik rook

Roken is niet alleen slecht voor de gezondheid, maar ook voor de huid. Roken veroorzaakt:

  • vroegtijdige huidveroudering: de trekken en rimpels zijn duidelijker zichtbaar
  • de vingers zijn gelig
  • de huid ziet er atrofisch en grauw uit
  • de huid is dunner en vaak gevoeliger

Roken speelt ook een rol bij de ontwikkeling van chronische huidaandoeningen: psoriasis, eczeem, chronische maagzweren… en een langzamere heling van wonden. En tenslotte heeft roken een schadelijke werking op het haar, de nagels (pigmentering) het mondslijmvlies (wondjes) en de tanden (bruinachtig tandvlees).

Roken en veroudering

De door roken veroorzaakte wijzigingen zijn het duidelijkste waarneembaar in de lederhuid:

  • aantasting van de elastine- en collageenvezels
  • toename van het aantal vrije radicalen in de huid die tot vernietiging van de celstructuren leiden
  • aantasting van de aanvoer van zuurstof en de vascularisatie van de huid

Zichtbare gevolgen: de lachrimpels worden dieper en er ontstaan fijne lijntjes rond de mond en op de wangen. De huid is dunner, de teint is fletser.

Wij raden uiteraard aan zo min mogelijk te roken, maar u kunt verder dagelijks de volgende producten gebruiken:

Aanbevolen Pure werkstof: A62 Ellaginezuur

Aanbevolen Biomimetische verzorgingsproducten: B37 Verzorging voor een stralende teint, B38 Ultra-hydraterende verzorging of B39 Verdichtende regenererende verzorging (indien de huid al last van rimpels heeft)

 b. Ik volg een dieet

Het uiterlijk van de huid, haar textuur en haar werking zijn nauw verbonden met haar staat van voeding. De voeding speelt namelijk een belangrijke rol voor de huid, met de benodigde aanvoer van oligo-elementen, vetzuren, vitamines… Een slechte voeding of een wijziging in het voedselpatroon kunnen zo de teint veranderen, de huid uitdrogen, haar veroudering versnellen of zelfs cellulite en acne bevorderen.

Zo is de inname van vetzuren bijvoorbeeld noodzakelijk voor onze huid, omdat zij zorgen voor de instandhouding van:

  • de cohesie van de stratum corneum
  • de elasticiteit en de souplesse van de huid, zodat de vochtigheidsgraad optimaal blijft

Sommige studies wijzen op de hoofdrol van de voeding om huidveroudering te beperken.

Personen die een dieet op basis van groente en fruit volgen en minder rood vlees en snelle suikers eten, zouden minder snel last hebben van huidveroudering. Bovendien zou de inname van antioxiderend voedsel (bijvoorbeeld polyfenols in fruit) of voedsel met een rol van "zonnefilter" (zoals carotenoïden in wortels, meloen of abrikozen) van binnenuit de huid beschermen tegen zonlicht en zo celveroudering als gevolg van zonlicht afremmen.

Tenslotte zou een slechte voeding gedeeltelijk verantwoordelijk zijn voor de vorming van bepaalde soorten cellulite. Cellulite bestaat uit een ophoping van vetten in de vetcellen, in combinatie met een vochtophoping in de weefsels, waardoor de collageenvezels kunnen vervormen.

Suggesties voor een door een onevenwichtige voeding kwetsbaar geworden huid:

Aanbevolen Pure werkstoffen: A90 Cafeïne, A30 Vitamine PPA01 Q10

Aanbevolen Biomimetische verzorgingsproducten: B37 Verzorging voor een stralende teint, B38 Ultra-hydraterende verzorging

 c. Ik heb last van stress/vermoeidheid

De huid en het centrale zenuwstelsel zijn afkomstig uit hetzelfde celweefsel, de ectoderm, één van de drie oerlagen die de embryo vormen. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de huid zo nauw verbonden is met het zenuwstelsel. Beklemming, stress, ergernissen en vermoeidheid zijn dan ook van invloed op de huid.

Net als de rest van het organisme reageert de huid sterk op stress: hier vinden de ontstekingsreacties plaats (eczeem, rode vlekken…) en de teint verandert. De cellen van de huid zijn bijzonder gevoelig voor stress, omdat de meeste van hen receptoren bevatten die op de zogenaamde "stresshormonen" reageren. Deze hormonen komen vrij en veroorzaken een vernauwing van de bloedvaten: het huidweefsel wordt dan minder goed gevoed, het gezicht verandert van kleur en wordt bleker. Vervolgens verschijnen er andere tekens: de haren gaan rechtop staan en de zweetklieren beginnen zweet te produceren, met name op het voorhoofd, in de handpalmen en onder de oksels.

Vermoeidheid is ook van invloed op het uiterlijk van de huid: er verschijnen kringen en rode vlekken, de huid wordt ruwer en minder stralend en verliest aan frisheid.

Suggesties voor de gestreste en vermoeide huid:

Aanbevolen Pure werkstof: A63 Magnesium

Aanbevolen Biomimetisch verzorgingsproduct: B37 Verzorging voor een stralende teint

 d. Ik slik medicijnen

Sommige medicijnen kunnen bijwerkingen of allergieën veroorzaken die van invloed zijn op het organisme. Dat is het geval met de pil en sommige behandelingen tegen ernstige acne. Op het niveau van de huid kan dit zich bijvoorbeeld uiten door:

  • een overgevoelige huid: rode vlekken, irritaties, jeuk of een prikkend gevoel
  • een droge huid: een trekkerig gevoel, schilfers of rode puistjes

In deze gevallen moet de huid goed gehydrateerd, gekalmeerd en gevoed worden met de juiste verzorgingsproducten:

Aanbevolen Pure werkstoffen: A30 Vitamine PP, A32 D-Panthenol, A33 Ureum, A40 Haver, A41 Bisabolol, A43 Enoxolone 280A46 Enoxolone 930

Aanbevolen Biomimetische verzorgingsproducten: B26 Ultrarijke voedende balsem, B53 Ultrarijke voedende balsem lichaam

 

Deze invloed op het organisme kan zich ook uiten door een toename van de talgproductie: acne, puistjes of mee-eters. In dat geval, worde de volgende verzorgingsproducten aanbevolen

Aanbevolen Pure werkstoffen: A20 Zink GluconaatA21 Salicylzuur 70, A22 Salicylzuur 300

De aangewende mechanismes zijn vaak slecht bekend, maar het is belangrijk het verschil te begrijpen tussen bijwerkingen en allergieën. Bijwerkingen komen veel voor, zij zijn niet afhankelijk van het immuunsysteem en zijn verbonden met het medicijn zelf. Sommige zijn constant, verbonden met het werkingsmechanisme van het medicijn; andere treden slechts bij bepaalde personen op. Allergieën voor medicijnen komen minder vaak voor. Zij hangen af van de immuniteitsreactie van het organisme en niet van de dosering van het medicijn. Een bijwerking voelen wil dus niet zeggen dat wij allergisch zijn voor het medicijn.