XSluiten

Door verder op onze site te browsen, aanvaardt u het gebruik van cookies waarmee wij diensten en aanbiedingen kunnen voorstellen waarvoor u belangstelling toont.

Meer weten en de cookies instellen

 

De opperhuidDe opperhuid – De bovenste laag van de huid

 

De opperhuid: een beschermend schild

De opperhuid is het deel van de huid dat zich aan de oppervlakte bevindt. Het oppervlak, stratum corneum (of hoornlaag) genaamd, staat in direct contact met onze omgeving. Deze hoornlaag bestaat uit een opeenstapeling van cellen, de corneocyten, waarvan de hoofdfunctie is de hieronder liggende lagen te beschermen tegen binnendringen en verdwijnen van vocht en het binnendringen van chemische en ziekteverwekkende stoffen.

Midden in de opperhuid bevinden zich aan elkaar gehechte cellen om pal te staan!

Midden in de opperhuid bevinden zich cellen, keracyten, omringd door een cement gevormd door de lipiden die zij uitscheiden. Dit cement bestaat uit ceramiden, vrije vetzuren, triglyceriden en cholesterol. Door deze stof hebben de cellen een uitstekend hechtvermogen en kan hier geen vocht in binnendringen en naar het oppervlak verdwijnen.

Een beproefde immuniteit!

Wanneer een ziekteverwekker de hoornlaag weet binnen te dringen, wordt deze opgemerkt door "verdedigings"-cellen, de cellen van Langerhans. Deze overmeesteren de binnendringer en zorgen voor de vernietiging hiervan door middel van een immuunreactie.

Inzoomen op de cellen van LangerhansCellen van Langerhans: bestanddelen van de opperhuid

De cellen van Langerhans zijn mobiele cellen die 3 tot 6% van de opperhuidcellen uitmaken. Zij komen uit het beenmerg en maken deel uit van het immuunsysteem. De cellen van Langerhans zijn ware "schildwachten" die de huid helpen zich tegen fysische (UV), chemische (allergenen) en microbiologische (bacteriën, virussen) agressieve invloeden van buitenaf te verdedigen. Deze cellen vangen de zich op de huid bevindende eventuele binnendringers, brengen deze naar de T-lymfocyten (immuuncellen) en gaan over tot hun eliminatie. Zij zijn indirect verantwoordelijk voor ontstekingsreacties, overgevoeligheid van de huid en allergieën.

Wanneer dit niet meer werkt, zijn de receptoren te gevoelig en nemen wij een overmatig reagerende of overgevoelige huid waar.

Aanbevolen Pure werkstoffen:
A43 Enoxolone 280 :l’actif pur des peaux très réactives

A46 Enoxolone 930 : l’actif pur des peaux irritées

Aan de basis van de opperhuid een permanente vernieuwing

Aan de basis van de opperhuid, om nauwkeuriger te zijn, op de plaats waar opperhuid en lederhuid samenkomen, bevinden zich stamcellen die in staat zijn zich in 2 dochtercellen te delen en zich in verschillende vormen te ontwikkelen bij het naderen van het oppervlak. Tijdens hun reis naar de oppervlakkige huidlagen vullen deze cellen, keratinocyten genaamd, zich beetje bij beetje met keratine en veranderen zo in corneocyten die samen de stratum corneum vormen. De ontwikkeling eindigt met schilfering, waarmee plaats gemaakt wordt voor nieuwe cellen. Dit opmerkelijke proces vormt de basis van de constante vernieuwing van de opperhuid, waarvan de cycli ca. 4 weken duren. Als de huid wordt blootgesteld aan herhaalde wrijving of letsel, wordt het evenwicht van het vervellen verstoord. De huid wordt dikker en er kunnen eeltplekken of een hoornlaag verschijnen op bepaalde plaatsen, zoals op de hielen.

De andere hoofdfuncties van de opperhuid

Zintuiglijke receptor van de opperhuid

De opperhuid, aan de oorsprong van de kleurverschillen

Op de grens van de lederhuid en de opperhuid bevinden zich melanocyten. Deze cellen zijn gespecialiseerd in de productie van melaninen, pigmenten die een zeer belangrijke rol spelen in het kleuringsproces van de huid. Deze cellen bezitten digitaties, een soort verlengingen in de vorm van vingers die zich tussen de cellen mengen om hier melanine naar toe te brengen.

De verrassende sensitiviteit van de opperhuid

De opperhuid bezit zintuiglijke receptoren: tastcellen van Merkel, lichaampjes van Meissner, Ruffini en Pacini. Onder invloed van een stimulans geven deze cellen boodschappen door aan de zenuwuiteinden. Dit leidt tot het ontstaan van een perceptie: textuur, druk, kou, warmte, pijn...

Een essentiële productie van vitamine D

De huid is een expert in de synthese van vitamine D3 onder invloed van zonnestralen op cholesterol. Eenmaal geproduceerd, dringt deze vitamine rechtstreeks de bloedvaten van de huid binnen om naar de lever en de nieren vervoerd te worden. Daar krijgt zij een actieve vorm. Bij een voldoende hoeveelheid in het bloed zorgt vitamine D3 voor een betere opname in de darmen van calcium en fosfor, die met name essentieel zijn voor de groei en de weerstand van de botten. Een tweede bron van vitamine Dis de voeding (vette vis, eieren, boter, levertraan). Men stelt dat bij een minimale blootstelling aan de zon (15 tot 30 minuten per dag), 50 tot 90% van de vitamine D door de huid geproduceerd wordt.